διαπλανάω
διαπλανάω, lead quite astray
- lead quite astray, Plu. Aet. phys. 2.917e, Arr. Epict. 1.20.10; deceive, cheat, BGU 367 (ii A.D.):—Pass., go astray, wander, D.S. 17.116, Plu. Fr.inc. 11 (v.l.).
I
1 distraer, despistar esp. c. ánimo de inducir a error o engaño en pap. frec. para evitar pagar lo que se debe, c. ac.
πλεονάκις ἀπῃτ[η]μένος τὸν πυρὸν οὐκ ἀπ[οδέ]δωκεν μέχρι τοῦ νῦν δ[ια]πλανῶν με ἀεί τινας ὑπερβολὰς ποιούμενος
τὰς κύνας τῆς τῶν θηρίων ὀσμῆς ἐπιλαβέσθαι
• abs. confundir, embrollar, liar las cosas
ὀφείλοντές μοι κατ' οὐδὲν ἐπιστρέφονται ἀποδῶναί μοι διαπλανῶντες καὶ ὑπερτιθέμενοι
τὰ διαπλανᾶν δυνάμενα
las cosas que pueden inducir a error
• en v. pas. ser inducido a error, dejarse despistar o engañar, PBremen 12.13 (II a.C.),
ὑπὸ τῶν σοφιζομένων
τοῖς σωματικοῖς αἰσθητηρίοις περὶ τὴν τοῦ καλοῦ κρίσιν
2 distraer, divertir, entretener
αὐτήν
II en v. med.-pas. extraviarse, andar errante
διεπλανῶντο ζητοῦντες
τρεῖς δὲ ἡμέρας ... διαπλανηθείς
• errar, equivocarse
περί τινα λέξεις ἢ διεσφάλησαν ... ἢ διεπλανήθησαν