διαπταίω
διαπταίω, to stutter much
διαπταίω,
- stutter much, Luc. Somn. 8.
1 tartamudear, balbucir
διαπταίουσα καὶ βαρβαρίζουσα πάμπολλα
2 fig. titubear, vacilar
(τοὺς ἀστέρας) ἐν τοῖς στηριγμοῖς καὶ ἐν ταῖς ἀκρονυχίαις (τῶν ζῳδίων) διαπταίοντας
κἂν εἴ πού τι διαπέσειάν τε καὶ διαπταίσειαν
ἐάν τις, τὰ πολλὰ κατορθῶν, ἐν ἑνὶ μόνῳ διαπταίῃ ...
• cometer errores o vacilaciones al aprender a escribir Didym.in Iob 283.4
• tropezar Didym.in Ps.255.18.
δια·πταίω (part. prés.) litt. chopper sans cesse, d’où balbutier, Luc. Somn. 8.
διαπταίω, (πταίω), verstärktes πταίω ; übertr., mit der Zunge anstoßen, stottern, καὶ βαρβαρίζειν Luc. somn. 8.
διαπταίω
fut. σω
- to stutter much, Luc.