διαυγάζω
διαυγάζω, to shine through
- glance, shine through, τῷ σχισμῷ Placit. 3.3.3; ἕως οὗ ἡμέρα διαυγάσῃ 2 Ep.Pet. 1.19: impers., ἅμα τῷ διαυγάζειν (sc. τὴν ἡμέραν) Plb. 3.104.5; to be transparent, Mnesith. ap. Orib. inc. 15.11.
- II = φωτίζω, Hsch.: and so metaph., διαυγασθείς being enlightened, perceiving the truth, J. AJ 5.10.4.
- III Astrol., influence by its rays (= ἐπιθεωρέω), PLond. 1.130.70 (i A.D.).
- IV Pass., to be glazed, of pottery, prob. in BGU 1143.15 (i B.C.).
I intr.
1 brillar, resplandecer
πνεῦμα ... τῷ σχισμῷ διαυγάζει
ἕως οὗ ἡμέρα διαυγάσῃ
ἅμα τῷ διαυγάζειν
al brillar el día
• en v. med. mismo sent.
ἡ φύσις (τοῦ κασσιτέρου) καὶ τῇ ὑέλλῳ ἀναμιγνυμένη ... πλέον διαυγάζεται
2 dejar ver a través en v. med.
περίτρητον ... κεκενωμένον καὶ διαυγαζόμενον πάντοθεν
• part. neutr. subst. transparencia
τὸ ἐπὶ τοῦ ὄνυχος διαυγάζον (τοῦ γάλακτος)
3 dud., quizá barnizar, cubrir con una capa brillante en v. pas.
(κοῦφα) διευγασ[μένα] καὶ ἐπιδιευγασμένα
II tr.
1 exponer a la luz, e.e., al aire libre en v. pas., de hierbas medicinales
ὅκως μὴ διαυγαζόμενα τῇσι πνοῇσι ἐκλίπῃ τὸν τόνον τῆς φαρμακίης
• astrol. iluminar
τὸ δωδεκατημόριον ... σκορπίου
• fig.
ὁ Θεὸς ... τὰ ζεζοφωμένα τῶν διανοημάτων
διαυγασθείς
iluminado por la divinidad
2 irradiar
σέλας Ἰοχέαιρα διαυγάζουσα
de Ártemis
Strong 1306
**†
to shine through, to dawn: II Pe 1:19 (cf. ἕως οὗ διαπνεύσῃ ἡ ἡμέρα, Ca 2:17).†
ἐπικαλοῦμαί σε, τὸν μέγιστον θεόν, ... τὸν τὰ πάντα φωτίζοντα καὶ διαυγάζοντα τῇ ἰδίᾳ δυνάμει τὸν σύμπαντα κόσμον
te invoco a ti, el dios más grande, el que todo lo ilumina y con su propio poder llena de claridad a todo el cosmos
- to shine through:— διαυγάζει ἡμέρα day dawns, NTest.