διαυγασμός
διαυγασμός, splendour bursting forth
διαυγ-ασμός, ὁ,
- splendour bursting forth, of lightning, Placit. 3.3.1.
resplandor
ἡ δὲ διαστολὴ παρὰ τὴν μελανίαν τοῦ νέφους τὸν διυγασμὸν ἀποτελεῖ
διαυγασμός, οῦ (ὁ) lueur éclatante, Plut. M. 893d.
Étym. διαυγάζω.
διαυγασμός, ὁ, der durchbrechende Glanz, Plut. plac.phil. 3.3.