δοξοφόρος
δοξοφόρος, winning fame
δοξο-φόρος, ον,
- winning fame, Man. 4.514.
que lleva consigo la fama, célebre
ἄνδρες
δοξο·φόρος, ος, ον, qui apporte de la gloire, Man. 4, 514.
Étym. δόξα, φέρω.
δοξοφόρος, Ruhm bringend, Man. 4.514.