δοξομανία
δοξομανία, mad desire for fame
δοξο-μᾰνία, ἡ,
- mad thirst for fame, Plu. Sull. 7.
deseo loco de alcanzar fama
ὑπὸ δοξομανίας καὶ φιλοτιμίας
δοξομανία, ας (ἡ) [μᾰ] folle passion pour la gloire, Plut. Syll. 7 ; Clém. 1, 549 Migne.
Étym. δοξομανής.
δοξομανία, ἡ, rasende Ruhmsucht, Plut. Sull. 7.
δοξομανία
from δοξομᾰνής
δοξομᾰνία, ἡ,
- mad desire for fame, Plut.