δοξοποιέω
δοξοποιέω, glorify, praise
δοξο-ποιέω,
- glorify, praise a god, PMag.Berol. 2.176.
- II Pass., possess the power of judgement, τὸ τῶν ἀνθρώπων γένος δεδοξοποιημένον Plb. 18.15.16.
I
1 aceptar como doctrina, elevar a la categoría de precepto
ὅσον τῆς ἀληθείας ἔχει τεκμήριον
2 glorificar, ensalzar a un dios PMag.2.176.
II en v. med. tener capacidad de juicio, de discernimiento
τὸ ... τῶν ἀνθρώπων γένος, καίπερ δεδοξοποιημένον, οὐχ ἧττον διὰ τὴν ἀλογιστίαν ... ἁμαρτάνει
δοξο·ποιέω-ῶ, créer par l’imagination, imaginer, Pol. 17, 15, 16 dout.
Étym. δόξα, ποιέω.
δοξοποιέω, eine Meinung beibringen, einbilden ; δεδοξοποιημένος, voller Einbildungen, Pol. 17.15.16.
cuando hayas aprendido todo, lo liberarás alabándolo adecuadamente