δοξοφαγία
δοξοφαγία, hunger after fame
δοξο-φᾰγία, ἡ,
- hunger after fame, Plb. 6.9.7.
hambre o deseo de fama
διὰ τὴν ἄφρωνα δοξοφαγίαν
δοξο·φαγία, ας (ἡ) [φᾰ] avidité de gloire ou d’honneurs, Pol. 6, 9, 7.
Étym. δόξα, φαγεῖν.
δοξοφαγία, ἡ, Heißhunger nach Ruhm, Pol. 6.9.7.