δυσαμάρτητος
δυσαμάρτητος, making unfortunate mistakes
δῠσ-ᾰμάρτητος, ον,
- making unfortunate mistakes, Vett.Val. 11.16.
1 que comete errores desafortunados
2 poco expuesto al pecado
βίος
δυσαμάρτητος, ος, ον [ῠᾰμ] où il est difficile de pécher, Bas. 3, 628 Migne.
Étym. δ. ἁμαρτάνω.