δυσεπιβούλευτος
δυσεπιβούλευτος, hard to attack secretly
δῠσεπι-βούλευτος, ον,
- hard to attack secretly, X. Eq.Mag. 4.11 (Comp.), Ages. 6.7 (Sup.).
- 2 hard to damage, Apollod. Poliorc. 139.7.
1 de pers. y lugares difícil de atacar por sorpresa
αὐτοὶ μὲν δυσεπιβουλευτότεροί εἰσιν ἀφανεῖς ὄντες
de soldados apostadosτόπος
2 de ingenios de guerra al que es difícil alcanzar, difícil de dañar Apollod.Poliorc.139.7, 170.12.
δυσ·επιβούλευτος, ος, ον [ῠῐ] contre qui ou contre quoi il est difficile de prendre des mesures, qu’il est difficile de neutraliser, en parl. d’une machine de siège, Apd. pol. 14 ||
Cp. -ότερος, Xén. Hipp. 4, 11 ; sup. -ότατος, Xén. Ages. 6, 7.
Étym. δ. ἐπιβουλεύω.
δυσεπιβούλευτος, dem man schwer nachstellen kann, Xen. Ages. 6.7, im superl., u. Sp.
δυσεπιβούλευτος
δυσ-επιβούλευτος, ον
- hard to attack secretly, Xen.