δυσεπανόρθωτος
δυσεπανόρθωτος, hard to correct
δῠσεπ-ανόρθωτος, ον,
- hard to correct or reform, Vett.Val. 77.6; πολιτεία Theo Prog. 12 [124].
difícil de corregir o reformar de pers. Vett.Val.74.5,
πολιτεία
δυσ·επανόρθωτος, ος, ον [ῠᾰ] difficile à redresser, à corriger, Théon Prog. 124, 16.
Étym. δ. ἐπανορθόω.
δυσεπανόρθωτος, schwer wieder gut zu machen, Theo progymn. p. 126.