δυσεπίβατος
δυσεπίβατος, hard to get at
δῠσεπί-βᾰτος, ον,
- hard to get at, D.S. 1.69.
de difícil entrada o acceso
χώρα ... τοῖς ξένοις
ἀκρωτήριον
δυσ·επίβατος, ος, ον [ῠῐᾰ] d’un accès difficile, DS. 1, 69 ; Apd. pol. 32.
Étym. δ. ἐπιβαίνω.
δυσεπίβατος, schwer zu betreten, DS. 1.69.