δυσήμερος
δυσήμερος, hard to tame, restive
δῠσ-ήμερος, ον, (ἥμερος)
- hard to tame, restive, Str. 3.3.8, Ptol. Tetr. 56.
difícil de domar, salvaje, feroz
νότος
• neutr. subst. τὸ δ. la rudeza, la ferocidad
τὸ δ. τῶν ζῴων
δυσ·ήμερος, ος, ον [ῠ] difficile à apprivoiser, sauvage, féroce, Str. 155 ; Ptol. Tetr. 56.
Étym. δ. ἥμερος.
δυσήμερος, sehr wild, unbändig, Strab. III p. 155.