δυσημερία
δυσημερία, unlucky day: mishap, misery
δῠσημερ-ία, Dor. -ᾱμερία, ἡ,
- unlucky day: mishap, misery, δυσαμεριᾶν πρύτανιν A. Fr. 236; μοῖρα δυσαμερίας S. Fr. 591, cf. Plu. Eum. 9.
mal día, mala suerte, adversidad
σφίγγα δυσαμεριᾶν πρύτανιν κύνα
μοῖρα δυσαμερίας
δυσημερία, ας (ἡ) [ῠ] mauvaise journée, d’où ennui, échec, malheur, Eschl. fr. 234 ; Soph. fr. 948 ; au plur. Plut. Eum. 9 ||
➳ Dor. δυσαμερία [ᾱμ] Eschl. Soph. ll. cc.
Étym. δυσήμερος.
δυσημερία, ἡ, Unglückstag, Mißgeschick ; Aesch. frg. bei Ar. Ran. 1287 ; Soph. Frg. 518 ; Plut. Eumen. 9 u. öfter ; bes. im plur.