δυσπνοϊκός
δυσπνοϊκός, short of breath
δυσ-πνοϊκός, ή, όν,
- short of breath, Dsc. 4.134 (v.l.), Asclep. ap. Gal. 13.108, Hippiatr. 27.
δυσπνοϊκός, ή, όν, qui respire avec peine, Diosc. 4, 136 ; Gal. 2, 262f ; Hippiatr. 96, 23.
Étym. δύσπνοος.
δυσπνοϊκός, schwer atmend, Sp.