θαλασσόπληκτος
θαλασσόπληκτος, sea-beaten
θᾰλασσό-πληκτος, ον, (πλήσσω)
- sea-beaten, νῆσος A. Pers. 307.
θαλασσό·πληκτος, ος, ον [θᾰ] battu de la mer, Eschl. Pers. 307.
Étym. θ. πλήσσω.
θαλασσόπληκτος, meergeschlagen, νῆσος Aesch. Pers. 307, v.l. -πλακτος.
θαλασσόπληκτος
θᾰλασσό-πληκτος, ον
πλήσσω
- sea-beaten, Aesch.