κακοκρισία
κακοκρισία, a bad judgment
κᾰκο-κρῐσία, ἡ,
- bad judgement, AP 7.236 (Antip. Thess.); ἀπειρία καὶ κ. Plb. 12.24.6.
κακοκρισία, ας (ἡ) [ᾰῐσ] jugement illégal ou inique, Pol. 12, 24, 6 ; Anth. 7, 236.
Étym. κακόκριτος.
κακοκρισία, ἡ, schlechtes, ungerechtes Urteil ; Pol. 12.24.6 ; Antip.Thess. 58 (VII.236); Ep.adesp. 390 (IX.115).
κακοκρισία
κᾰκο-κρῐσία, ἡ,
κρίσις
- a bad judgment, Anth.