κακολογία
κακολογία, evil-speaking, reviling
κᾰκολογ-ία, ἡ,
- coarse expression, bad style, Pl. R. 401a: but usu. abuse, reviling, Hdt. 7.237, X. Cyr. 1.2.6, Hyp. Fr. 247, Thphr. Char. 28, etc.
κακολογία, ας (ἡ) [κᾰ] injure, calomnie, Xén. Cyr. 1, 2, 6 ; Plat. Rsp. 401a ||
➳ Ion. -ίη, Hdt. 7, 237.
Étym. κακολόγος.
1. laster, kwaadsprekerij.
2. slechte stijl:
κακολογία, ἡ, das übel von Jem. Reden ; Her. 7.237 ; Xen. Cyr. 1.2.6 ; Plat. Rep. III.401a ; Sp.
κακολογία
κᾰκολογία, ἡ,
- evil-speaking, reviling, Hdt., Xen., etc. from κᾰκολόγος