κακόμετρος
κακόμετρος, in bad metre, unmetrical
κᾰκόμετρ-ος, ον,
- in bad metre, unmetrical, Plu. QConv. 2.747f, etc.; τὸ κ. Phld. Po.Herc. 1676.8.
κακό·μετρος, ος, ον [ᾰ] mal mesuré, t. de pros. Plut. M. 747f.
Étym. κ. μέτρον.
κακόμετρος, schlecht, falsch gemessen ; στίχοι Schol. Il. 22.379 ; τοῖς ἄγαν πεζοῖς καὶ κακομέτροις Plut. Symp. 9.15.2.