κακομανέω
κακομανέω, to be exceeding mad
κᾰκο-μᾰνέω,
- to be exceeding mad, Ph. 2.501.
κακο·μανέω-ῶ [κᾰ] être en démence, délirer, Phil. 2, 501.
Étym. κ. μαίνομαι.
κακομανέω, übel rasen, Philo.