κακόκνημος
κακόκνημος, weak-legged, thin-legged
κᾰκό-κνημος, Dor. κᾰκό-κνᾱμος, ον, (κνήμη)
- weak-legged, thin-legged, Theoc. 4.63, Call. Fr. 472.
κακό·κνημος, ος, ον [ᾰ] aux vilaines jambes, Call. (Bkk. 1188) ||
➳ Dor. -κναμος [ᾱ] Thcr. 4, 63.
Étym. κ. κνήμη.
κακόκνημος, mit schlechten Waden ; Callim. in B.A. 1188 ; Schol. Ar. Av. 1569 ; in der Form κακόκναμος, vom Pan, Theocr. 4.63.
κακόκνημος
κνήμη
- weak-legged, thin-legged, Theocr.