κακομηδής
κακομηδής, contriving ill, deceitful
κᾰκο-μηδής, ές, (μῆδος)
- contriving ill, deceitful, h.Merc. 389.
κακο·μηδής, ής, ές [ᾰ] qui médite le mal, fourbe, Hh. Merc. 389.
Étym. κ. μήδομαι.
κακομηδής, ές, arglistig, hinterlistig, H.h. Merc. 389.
κακομηδής
κᾰκο-μηδής, ές
μῆδος
- contriving ill, deceitful, Hhymn.