κακόμαντις
κακόμαντις, prophet of ill
κᾰκό-μαντις, εως, ὁ, ἡ,
- prophet of evil, Ἐρινύς A. Th. 722 (lyr.); θυμός Id. Pers. 10 (anap.).
- II abs., sorry prophet, A.R. 3.936.
κακό·μαντις, εως (ὁ, ἡ) [κᾰ] prophète de malheurs, Eschl. Pers. 10 ; A. Rh. 3, 935.
Étym. κ. μάντις.
κακόμαντις, εως, ὁ, Unglücksprophet, Ap.Rh. 3.935 ; adj., Böses weissagend, Ἐρινύς Aesch. Spt. 704, θυμός Pers. 10.
κακόμαντις
κᾰκό-μαντις, εως
- prophet of ill or evil, Aesch.