κακοστομέω
κακοστομέω, to speak evil of, abuse
κᾰκοστομ-έω,
- revile, τινα S. El. 597.
κακοστομέω-ῶ [ᾰ] injurier, acc. Soph. El. 597.
Étym. κακόστομος.
κακοστομέω, Uebles reden, schmähen, τινά, Soph. El. 587.
κακοστομέω
κᾰκοστομέω,
- to speak evil of, abuse, τινά Soph. from κᾰκόστομος