κακοσταθέω
κακοσταθέω, to be in bad case
κᾰκο-στᾰθέω,
- to be in bad case, Nic. Th. 431; of the wind, to be contrary, ib. 269.
κακοσταθέω-ῶ [ᾰᾰ]
1 être en mauvais état, Nic. Th. 431 ||
2 être contraire, en parl. du vent, Nic. Th. 269.
Étym. κακοσταθής.
κακοσταθέω, schlecht stehen, Nic. Th. 431 ; vom Winde, entgegen sein, ib. 269.