κακόστομος
κακόστομος, evil-speaking
κᾰκόστομ-ος, ον,
- foul-mouthed, λέσχαι E. IA 1001.
- 2 lacking in eloquence, Ptol. Tetr. 166.
- II bad to pronounce, ill-sounding, Longin. 43.1.
κακό·στομος, ος, ον [ᾰ]
1 injurieux (propr. de mauvaise bouche) Eur. I.A. 1001 ||
2 désagréable à prononcer, Lgn 43, 1.
Étym. κ. στόμα.
κακόστομος, mit bösem Munde, schmähend, schmähsüchtig, λέσχαι Eur. I.A. 1001 ; – schlecht auszusprechen, übelklingend, Longin. 43.
κακόστομος
κᾰκό-στομος, ον
στόμα
- evil-speaking, Eur.