κατάρροος
κατάρροος, a running from the head, a catarrh
κατάρρο-ος, ον, contr. κατάρους, ουν,
- down-flowing, Νεῖλος Philostr. VA 6.23.
- 2 full of streams, νῆσος Id. Im. 2.17.
- II Subst., running from the head, catarrh, Hp. Aph. 3.12 (pl.), Pl. R. 405d (pl.), Cra. 440c, etc.: distd. from κόρυζα etc. by Gal. 7.263: metaph., Pl. Cra. 440d.
κατάρροος-ους, οος-ους, οον-ουν :
1 adj. qui coule en bas, Philstr. 265 ||
2 subst. ὁ κ. flux d’humeurs, Plat. Crat. 440c ; particul. catarrhe ou rhume, Hpc. 1259h ; Plat. Crat. 440d, etc.
Étym. καταρρέω.
κατάρροος, zsgzn κατάρρους, ουν, herabfließend, Philostr. Gew. subst., der Herabfluß, das Herabfließen, ὑπὸ ῥεύματός τε καὶ κατάρρου πάντα χρήματα ἔχεσθαι Plat. Crat. 440d. Bei den Medic. bes. das Herabziehen des Krankheitsstoffes nach einem Teile hin, bes. in den Mund hinein, Katarth ; so οἱ κατάρρῳ νοσοῦντες Plat. a.a.O., vgl. Rep. III.405d.
Nach B.A. 270 auch = δυσεντερία.
Nach B.A. 270 auch = δυσεντερία.
κατάρροος
καταρρέω
- a running from the head, a catarrh, Plat.