καταιγισμός
καταιγισμός, gusts
καταιγ-ισμός, ὁ, = foreg. [καταιγίς], in pl.,
- gusts of physical passion, Epicur. Fr. 413.
καταιγισμός, οῦ (ὁ) trouble, agitation, mouvement désordonné, au pl. Epic. (Aph. 546e) ; Plut. M. 1090b.
Étym. καταιγίζω.
καταιγισμός, ὁ, = καταιγίς. So nannte Epicur. die körperlichen Anreizungen zur Wollust, Ath. XII.546e, Plut. Non Posse 5.