καταλυτέος
καταλυτέος, to be put down
κατα-λῠτέος, α, ον,
- to be put down, τύραννος κ. ἐστίν Chio Ep. 15.2.
- II neut., one must put down, κ. ἐστὶ τύραννον D.S. 14.65.
- 2 one must rest, Suid. s.v. διασκηνητέον.
καταλυτέος, α, ον [ῠ] qu’il faut dissoudre, détruire ou renverser, Chion. Ep. 15 ; DS. 14, 65.
Étym. vb. de καταλύω.