καταπλέκω
καταπλέκω, to entwine, plait
καταπλέκω,
- entwine, plait, [φλοῦν] φορμοῦ τρόπον κ. Hdt. 3.98.
- b in Anatomy, Pass., perh. inosculate, anastomose, in aor. -επλάκην [ᾰ], Hp. Oss. 18 (aor. part. Pass. -πλεκεῖσι Hsch.); also, to be entwined, matted, Sor. 1.88.
- c twine round, τὰ εὐώνυμα μέρη Meno Iatr. 16.16; compose, τὸν ὄσχεον Paul.Aeg. 6.63.
- 2 metaph., implicate, κ. τινὰ προδοσίῃ Hdt. 8.128 (as v.l.):—Pass., πόλεμος . . καταπεπλεγμένος τῇ ποικιλίᾳ in the variety of its events, complicated, Arist. Po. 1459a34; to be involved, ἐν τούτῳ ψεῦδος κατεπέπλεκτο S.E. M. 2.71.
- 3 c. dat. pers., entangle, involve in contradictions, POxy. 1673.20 (ii A. D.), 903.35 (iv A. D.).
- II finish twining: hence metaph., bring to an end, τὴν ζόην, τὴν ῥῆσιν, Hdt. 4.205, 8.83.
κατα·πλέκω :
1 entortiller, enlacer, tresser, acc. Hdt. 3, 98 ; fig. τινὰ προδοσίῃ, Hdt. 8, 128, enlacer qqn dans une trahison ; au pass. πόλεμος καταπεπλεγμένος τῇ ποικιλίᾳ, Arstt. Poet. 23, 5, guerre compliquée d’incidents variés ||
2 achever une trame, d’où avec un acc. : κ. τὴν ζόην, Hdt. 4, 205 ; τὴν ῥῆσιν, Hdt. 8, 83, achever la trame de sa vie, de son discours.
καταπλέκω, verknüpfen, verflechten ; ἔδοξε μὴ καταπλέξαι Τιμόξεινον προδοσίῃ, ihn in den Verdacht des Verrats verwickeln, Her. 8.128 ; Ὅμηρος τὸν πόλεμον ποιῶν καταπεπλεγμένον τῇ ποικιλίᾳ Arist. poet. 23 ; ἐν τούτῳ καὶ ψεῦδος κατεπέπλεκτο S.Emp. adv.rhet. 71.
Uebertr., fertig flechten, vollenden, endigen, εὖ τὴν ζόην Her. 4.205, τὴν ῥῆσιν, die Rede schließen, 8.83.
Uebertr., fertig flechten, vollenden, endigen, εὖ τὴν ζόην Her. 4.205, τὴν ῥῆσιν, die Rede schließen, 8.83.
καταπλέκω
fut. ξω
- Ito entwine, plait, Hdt.
- 2metaph. to implicate, κ. τινὰ προδοσίᾳ Hdt.
- IIto finish twining: metaph. to bring to an end, τὴν ζόην, τὴν ῥῆσιν Hdt.