κατάπλεως
κατάπλεως, ων, gen. ω, Att. for κατάπλεος.
κατά·πλεως, ως, ων, plein de, rempli de, gén. Xén. Cyr. 8, 3, 30 ; Plut. M. 498e ; dat. App. Lib. 117.
Étym. κ. πλέως.
1. besmeurd,
2. geheel vol,
κατάπλεως, ων, s. κατάπλεος.