μονοκότυλος
μονοκότυλος, with but one row of arms
μονο-κότῠλος, ον,
- with but one row of arms or suckers, Arist. HA 525a17, PA 685b13.
μονο·κότυλος, ος, ον [ῠ] qui n’a qu’une cavité, Arstt. H.A. 4, 1, 17.
Étym. μ. κοτύλη.
μονοκότυλος, mit einer Reihe Saugwarzen, κοτυληδών, Arist. H.A. 4.1, gen.an. 4.9.