μονοκοιτέω
μονοκοιτέω, sleep alone
μονο-κοιτέω,
- sleep alone, Ar. Lys. 592.
μονο·κοιτέω-ῶ, coucher seul, Ar. Lys. 592 ; Anth. 11, 196.
Étym. μ. κοίτη.
μονοκοιτέω, allein schlafen ; Ar. Lys. 592 ; Lucill. 35 (XI.196).