μονόκλινον
μονόκλινον, a bed for one only
μονό-κλῑνον, τό,
- bed for one only, i.e. coffin, AP 9.570 (Phld.).
μονό·κλινον, ου (τὸ) [ῑ] couche solitaire, tombeau, Anth. 9, 570.
Étym. μ. κλίνη.
μονόκλινον, [ῑ], τό, ein Lager für einen Einzelnen, dah. der Sarg, Philodem. 32 (IX.570).
μονόκλινον
μονό-κλῑνον, ου, τό,
κλίνη
- a bed for one only, i. e. a coffin, Anth.