σύγκληρος
σύγκληρος, having portions that join, bordering, neighbouring
σύγκληρ-ος, ον,
- having lots or portions that join, bordering, neighbouring, χθών E. Heracl. 32; τείχεα Nic. Al. 1; sharing a κλῆρος, PCair.Zen. 1.19 (iii B.C.).
- II joined by lot to, allotted to, θνητῷ βίῳ Plu. Cons.Apoll. 2.103f, cf. Luc. Am. 24: c. gen., belonging to as portion, Lyc. 995.
σύγ·κληρος, ος, ον :
1 en parl. d’un lieu, qui se trouve réuni par le sort, limitrophe, voisin, Eur. Her. 32 ; Nic. Al. 1 ||
2 assigné par un sort commun, Plut. M. 103f ; Luc. Am. 24 ; avec un gén. Lyc. 99, 985.
Étym. σ. κλῆρος.
1. aangrenzend.
2. overdr. lotsverbonden met, met dat.; subst. lotgenoot.
σύγκληρος, mitlosend ; – zufällig zusammentreffend, angrenzend, Eur. σύγκληρον ἐλθόντες χώραν, Heracl. 32, τείχεα, Nic. Al. 1 ; – durchs Los zugeteilt, ὅτι θνητῷ σύγκληρός ἐστι βίῳ, Plut. consol. ad Apoll. p. 321.
σύγκληρος
σύγ-κληρος, ον,
- having portions that join, bordering, neighbouring, Eur.