συγκληρονόμος
συγκληρονόμος, a joint-heir with
συγκληρονόμ-ος (parox.), ον,
- joint-heir, Χριστοῦ Ep.Rom. 8.17, cf. Ep.Eph. 3.6.
συγ·κληρονόμος, ος, ον, cohéritier, NT. Rom. 8, 17 ; Eph. 3, 6, etc.
συγκληρονόμος, miterbend, Miterbe, NT.
συγκληρονόμος
συγ-κληρονόμος, ον,
- a joint-heir with, τινός NTest.