σύμπλανος
σύμπλανος, wandering about together
σύμπλᾰνος, ον,
- wandering about together, κώμων σ. Νύξ Night the fellow-roamer of revelry, AP 5.164 (Mel.), cf. 190 (Id.), 6.248 (Marc. Arg.).
σύμ·πλανος, ος, ον [ᾰ] qui erre avec un autre, Anth. 5, 165, etc.
Étym. σ. πλάνη.
σύμπλανος, zusammen, mit Andern umherirrend, -schweifend ; κώμων, Mel. 102 (V.165); von der Flasche, M.Arg. 21 (VI.248); vgl. Mel. 64 (V.191).
tú di de nuevo: «silencio, silencio (fórmula), yo soy una estrella que anda errante con vosotros»