συμπλάσσω

συμπλάσσω, Att. συμπλάττω, pf. -πέπλᾰκα prob.cj. in J. Ap. 2.2:—

• mould or fashion together, γαίης of clay, Hes. Th. 571, cf. Hermipp. 41; of bees, Arist. HA 628a34, GA 761a7; of Prometheus, τὸν ἄνθρωπον Aristid. Or. 42(6).7:—Pass., σησαμῆ ξυμπλάττεται Ar. Pax 869; τῶν ἐντὸς [τῆς κνήκου] . . μέλιτι συμπλασθέντων Diocl. Fr. 140.
• • • 2 of speakers and writers, συνομολογοῦντες καὶ σ. by agreeing on an hypothesis and a fiction, Pl. Chrm. 175d:—Med., συγγράφεσθαι καὶ συμπλάττεσθαι D.C. 50.5.
    • 3 metaph., feign or fabricate together, αἰτίας καὶ ἐγκλήματα D. 36.16; σ. ἑαυτῷ ἐνύπνιον Aeschin. 3.77.

συμπλάσσω, att. -πλάττω (s. πλάσσω), zusammenformen ; γαίης, aus Erde, Hes. Th. 571 ; σησαμῆ ξυμπλάττεται, Ar. Pax 834 ; Plat. Charm. 175d ; u. übertr., erdichten, αἰτίας συμπλάσας Dem. 36.16 ; συμπλάσας ἑαυτῷ ἐνύπνιον, Aesch. 3.77.

συμπλάσσω Attic -ττω aor1 συνέπλασα

• • • 1to mould or fashion together, γαίης of clay, Hes.:—Pass., Ar.
    • 2of speakers and writers, ξυνομολογοῦντες καὶ ξ. by agreeing on an hypothesis and a fiction, Plat.
    • 3metaph. to feign or fabricate together, Dem.