τανύρρινος
τανύρρινος, long-nosed
τᾰνύ-ρρῑνος, ον, (ῥίς)
- long-nosed, prob. cj. in Nonn. D. 5.10 for τανυρρήνοιο.
τανύ·ρρινος, ος, ον [ᾰῑ] au long nez, Nonn. D. 5, 10.
Étym. τανυ-, ῥίς.
τανύρρινος, [ῑ], mit vorgestreckter Nase, langnasig, Nonn. D. 5.10, κάρηνον.