τανύρριζος
τανύρριζος, with far-stretching roots
τᾰνύ-ρριζος, ον, (ῥίζα)
- with outstretching roots, αἴγειροι Hes. Sc. 377.
τανύ·ρριζος, ος, ον [ᾰ] aux longues racines, Hés. Sc. 377.
Étym. τανυ-, ῥίζα.
τανύρριζος, mit langen, weitreichenden Wurzeln ; αἴγειρος, Hes. Sc. 377 ; Opp. Cyn. 4.195, zw. v.l. τανύρροιζος, was »weit, sehr rauschend« heißen müßte.
τανύρριζος
τᾰνύρ-ριζος, ον,
τανύω, ῥίζα
- with far-stretching roots, Hes.