τανύπρῳρος Save Bailly 2024 Pape τανύ·πρῳρος, ος, ον [ᾰ] à la longue proue, Q. Sm. 5, 348 ; 9, 437. Étym. τανυ-, πρῷρα. τανύπρῳρος, mit langem Vorderteile oder Schiffsschnabel, ναῦς, Qu.Sm. 5.348 ; – sich über die ganze Vorderseite ausdehnend, καλύπτρα, Hesych.