ἀνεπικέλευστος
ἀνεπικέλευστος, not under orders
ἀνεπι-κέλευστος, ον,
- not under orders, φύσις, metaph. of untilled land, Ph. 2.207. Adv. -τως 1.115.
1 que no recibe ordenes
φύσις
2 adv. -ως sin ser ordenado
ἀ. κατὰ τὴν ἑκούσιον γνώμην
ἀν·επικέλευστος, ος, ον, non pressé ou exhorté, Phil. 2, 207.
Étym. ἀν-, ἐπικελεύω.