ἀπειλητήρ
ἀπειλητήρ, a threatener, boaster
ἀπειλ-ητήρ, ῆρος, ὁ,
- threatener, boaster, Il. 7.96, Call. Del. 69, AP 6.95 (Antiph.): as Adj., Nonn. D. 4.378, al.:—fem. ἀπειλ-ήτειρα, ib. 2.257.
1 fanfarrón
ὤ μοι, ἀπειλητῆρες, Ἀχαιΐδες, οὐκέτ' Ἀχαιοί
2 amenazador
μίμνον ἀπειλητῆρες
• como adj.
μύωψ
δεσμός
ἀπειλητήρ, ῆρος [ᾰ] adj. m. qui menace, Il. 7, 96 ; Anth. 6, 95 (ἀπειλέω 1).
ἀπειλητήρ, ῆρος, ὁ, der Droher, Großprahler, Il. 7.96 ; μύωψ Antiphil. 4 (VI.95).
ἀπειλητήρ
-ῆρος, ὁ
[ἀπειλέω.]
A boaster Il. 7.96.
ἀπειλητήρ , ῆρος: boaster, pl., Il. 7.96†.
ἀπειλητήρ
ἀπειλέω
- a threatener, boaster, Il.