ἀπειλή
ἀπειλή, boasts, threats
- boastful promises, boasts, ποῦ τοι ἀπειλαὶ ἃς . . ὑπίσχεο οἰνοποτάζων; Il. 20.83; μέχρι τῶν ἀπειλῶν γενναῖος Lib. Or. 59.118, cf. Eust. 704.28.
- II commonly in pl., threats, ποῦ τοι ἀπειλαὶ οἴχονται τὰς Τρωσὶν ἀπείλεον υἷες Ἀχαιῶν; Il. 13.219; οὐδὲ . . λήθετʼ ἀπειλάων τὰς ἀντιθέῳ Ὀδυσῆι πρῶτον ἐπηπείλησεν Od. 13.126, cf. Il. 16.200, Hdt. 6.32; εὐθύνειν ἀπειλαῖς καὶ πληγαῖς Pl. Prt. 325d, cf. A. Pr. 175 (lyr.): in sg., S. Ant. 753, Th. 4.126; ἀπειλῆς ἕνεκα τοῖς ἐν τῷ Ταρτάρῳ Arist. APo. 94b33.
- 2 of threatening conditions, ἀ. πνιγμοῦ Alex.Aphr. Pr. 2.60; τὰ ἐν ἀπειλῇ ἀποστήματα Heras ap. Gal. 13.815; of storms, J. BJ 1.21.5, Ael. NA 7.7.
I ref. a pers. en plu.
1 promesa jactanciosa, jactancia, bravata
ποῦ τοι ἀπειλαὶ ... ἃς ... ὑπίσχεο οἰνοποτάζων;
μέχρι τῶν ἀπειλῶν γενναῖος
noble hasta (que llega a) las promesas
2 amenaza
ποῦ τοι ἀπειλαὶ οἴχονται, τὰς Τρωσὶν ἀπείλεον υἷες Ἀχαιῶν;
ἀνεμίσγοντο ... λιταῖς ἀπειλαί
στερεάς τ' οὔποτ' ἀπειλὰς πτήξας
ἥσθην ἀπειλαῖς
me río de tus amenazasεὐθύνουσιν ἀπειλαῖς καὶ πληγαῖς
μετὰ ἀπειλῶν
• tb. en sg., Hdt.1.189, 4.125, S.Ant.753, Th.8.40, D.24.141, Arist.APo.94b33, Mete.369a32, Ep.Eph.6.9,
ἐγκλήματα ... ἀπειλῆς γέμοντα
ἀ. τοῦ πνιγμοῦ
θῆρας ἑοὺς ἀνέκοψεν ἀπειλῇ
II ref. a cosas, en sg. peligro, riesgo
τὰ ἐν ἀπειλῇ ... ἀποστήματα
abscesos que se están formando
•Forma regresiva sobre ἀπειλέω.
1. dreigement.
2. grootspraak:
-ῆς, ἡ.
In pl.
- 1
Boasts, vaunts Il. 9.244, Il. 14.479.
With fut. infin.: πολεμίξειν Il. 20.83.
- 2
Threats, menaces Il. 13.219, Il. 16.200: Od. 13.126.
- 1
- Imostly in pl., boastful promises, boasts, Il.
- IIin bad sense, threats, Hom., etc.:—in sg. a threat of punishment, Soph., Thuc.
-
…δὲ μὴ ποίει. καὶ ἐὰν μὲν ἑκὼν πείθηται · εἰ δὲ μή, ὥσπερ ξύλον διαστρεφόμενον καὶ καμπτόμενον εὐθύνουσιν ἀπειλαῖς καὶ πληγαῖς. μετὰ δὲ ταῦτα εἰς διδασκάλων πέμποντες πολὺ μᾶλλον ἐντέλλονται ἐπιμελεῖσθαι εὐκοσμίας τῶν παίδων ἢ γραμμάτων τε καὶ…
Plato, Protagoras
-
…ὃς πάσῃ Πλευρῶνι καὶ αἰπεινῇ Καλυδῶνι Αἰτωλοῖσιν ἄνασσε, θεὸς δʼ ὣς τίετο δήμῳ · Ἰδομενεῦ Κρητῶν βουληφόρε ποῦ τοι ἀπειλαὶ οἴχονται, τὰς Τρωσὶν ἀπείλεον υἷες Ἀχαιῶν ; τὸν δʼ αὖτʼ Ἰδομενεὺς Κρητῶν ἀγὸς ἀντίον ηὔδα · ὦ Θόαν οὔ…
Homer, Iliad
-
…Γράκχος ἐς τὴν ἐπιοῦσαν ἀγορὰν ἀνέθετο. .. φυλακήν τε παραστησάμενος ἱκανὴν ὡς καὶ ἄκοντα βιασόμενος Ὀκτάουιον ἐκέλευε σὺν ἀπειλῇ τῷ γραμματεῖ τὸν νόμον εἰς τὸ πλῆθος ἀναγινώσκειν. καὶ ἀνεγίνωσκε καὶ Ὀκταουίου κωλύοντος ἐσιώπα. λοιδοριῶν δὲ τοῖς δημάρχοις…
Appian, The Civil Wars
-
…μαλεροῦ πυρός, αὐτὰρ Ἀχαιοὺς δῃώσειν παρὰ τῇσιν ὀρινομένους ὑπὸ καπνοῦ. ταῦτʼ αἰνῶς δείδοικα κατὰ φρένα, μή οἱ ἀπειλὰς ἐκτελέσωσι θεοί, ἡμῖν δὲ δὴ αἴσιμον εἴη φθίσθαι ἐνὶ Τροίῃ ἑκὰς Ἄργεος ἱπποβότοιο. ἀλλʼ ἄνα εἰ μέμονάς γε…
Homer, Iliad
-
…υἱέϊ δὲ Πριάμοιο Λυκάονι εἴσατο φωνήν · τῷ μιν ἐεισάμενος προσέφη Διὸς υἱὸς Ἀπόλλων · Αἰνεία Τρώων βουληφόρε ποῦ τοι ἀπειλαὶ ἃς Τρώων βασιλεῦσιν ὑπίσχεο οἰνοποτάζων Πηλεΐδεω Ἀχιλῆος ἐναντίβιον πολεμίξειν ; τὸν δʼ αὖτʼ Αἰνείας ἀπαμειβόμενος προσέειπε · Πριαμίδη τί με…
Homer, Iliad
-
…. ἀνδρεῖά γʼ ὦ Πόσειδον. οἶμαι νὴ Δία. σὺ δʼ οὐκ ἔδεισας τὸν ψόφον τῶν ῥημάτων καὶ τὰς ἀπειλάς ; οὐ μὰ Δίʼ οὐδʼ ἐφρόντισα. ἴθι νυν ἐπειδὴ ληματίας κἀνδρεῖος εἶ, σὺ μὲν γενοῦ ʼγὼ τὸ ῥόπαλον…
Aristophanes, Frogs
-
…τινʼ ἤδη τοι κρᾶτα καλύμμασι κρυψάμενον ποδοῖν κλοπὰν ἀρέσθαι ἢ θοὸν εἰρεσίας ζυγὸν ἑζόμενον ποντοπόρῳ ναῒ μεθεῖναι. τοίας ἐρέσσουσιν ἀπειλὰς δικρατεῖς Ἀτρεῖδαι καθʼ ἡμῶν · πεφόβημαι λιθόλευστον Ἄρη ξυναλγεῖν μετὰ τοῦδε τυπείς, τὸν αἶσʼ ἄπλατος ἴσχει. οὐκέτι ·…
Sophocles, Ajax
-
…νέον βούλευμʼ ὑφʼ ὅτου σκῆπτρον τιμάς τʼ ἀποσυλᾶται. καί μʼ οὔτι μελιγλώσσοις πειθοῦς ἐπαοιδαῖσιν θέλξει, στερεάς τʼ οὔποτʼ ἀπειλὰς πτήξας τόδʼ ἐγὼ καταμηνύσω, πρὶν ἂν ἐξ ἀγρίων δεσμῶν χαλάσῃ ποινάς τε τίνειν τῆσδʼ αἰκείας ἐθελήσῃ. σὺ μὲν…
Aeschylus, Prometheus Bound
-
…ἔστʼ ἀπώμοτον. ψεύδει γὰρ ἡ ʼπίνοια τὴν γνώμην · ἐπεὶ σχολῇ ποθʼ ἥξειν δεῦρʼ ἂν ἐξηύχουν ἐγὼ ταῖς σαῖς ἀπειλαῖς αἷς ἐχειμάσθην τότε ἀλλʼ ἡ γὰρ ἐκτὸς καὶ παρʼ ἐλπίδας χαρὰ ἔοικεν ἄλλῃ μῆκος οὐδὲν ἡδονῇ, ἥκω, διʼ…
Sophocles, Antigone
-
…ἥδε γὰρ μείζων βλάβη ξύνοικος ἦν μοι, τοὐμὸν ἐκπίνουσʼ ἀεὶ ψυχῆς ἄκρατον αἷμα νῦν δʼ ἕκηλά που τῶν τῆσδʼ ἀπειλῶν οὕνεχʼ ἡμερεύσομεν. οἴμοι τάλαινα · νῦν γὰρ οἰμῶξαι πάρα, Ὀρέστα, τὴν σὴν ξυμφοράν, ὅθʼ ὧδʼ ἔχων…
Sophocles, Electra