ἀπειλητικός
ἀπειλητικός, threatening
ἀπειλ-ητικός, ή, όν,
- = ἀπειλητήριος, ῥήσεις Pl. Phdr. 268c; νόμιμα Id. Lg. 823c; ὄμματα X. Mem. 3.10.8. Adv. -κῶς Phryn. PS p.61 B.
1 amenazador
ῥήσεις
νόμιμα
ὄμματα
2 adv. -ῶς amenazadoramente Phryn.PS p.61.
ἀπειλητικός, ή, όν [ᾰ] menaçant, en parl. de choses (paroles, lois, etc.) Xén. Mem. 3, 10, 8 ; Plat. Leg. 823c, Phæd. 268d, etc.
ἀπειλητικός, drohend, ῥήσεις Plat. Phaedr. 268c ; νόμιμα Legg. VII.823c ; ὄμματα Xen. Mem. 3.10.8 ; βλέμμα Poll. 2.59.