ἀποκριτικός
ἀποκριτικός, secretory
ἀπο-κρῐτικός, ή, όν,
- secretory, δύναμις τῶν περιττωμάτων ἀ. Gal. 8.9; ἀ. δύναμις faculty of ejection, Olymp. in Mete. 201.7; separative, Simp. in Ph. 1190.22.
- II proper to answers, Theon Prog. 5.
1 que separa
ἀποκριτικὴν τῶν περιττωμάτων ... δύναμιν
πόροι
2 que consiste en responder
τῶν δὲ λογικῶν εἴδη δύο, ἀποφαντικὸν καὶ ἀ.
ἀποκριτικός, ή, όν [ῐτ]
1 qui facilite les sécrétions, Gal. 7, 381 ||
2 propre aux réponses, Théon Prog. 97, 16.
Étym. ἀποκρίνω.
ἀποκριτικός, absondernd, Medic., τινός.