ἀποκρίνω
ἀποκρίνω, ἀποκρίνομαι, ἀποκρινοῦμαι, ἀπεκρῑνάμην, ΧΧΧ, ἀποκέκριμαι, ΧΧΧ, answer
- set apart, prob. in Alc. Supp. 5.7, Pherecr. 23, Ael. VH 12.8; χωρὶς ἀ. Pl. Plt. 302c, al.:—Pass., to be parted or separated, ἀποκρινθέντε parted from the throng (of two πρόμαχοι), Il. 5.12 (nowhere else in Hom.); πίθηκος ᾔει θηρίων ἀποκριθείς Archil. 89.3; of the elements in cosmogony, Emp. 9.4, Anaxag. 2, Democr. 167; ἀπεκρίθη . . τοῦ βαρβάρου ἔθνεος τὸ Ἑλληνικόν Hdt. 1.60; χωρὶς θηρίων ἡ δίαιτα ἀποκέκριται Id. 2.36; ἀποκεκρίσθαι εἰς ἓν ὄνομα to be separated and brought under one name, Th. 1.3; οὐ βεβαίως ἀπεκρίθησαν, of combatants, separated without decisive result, Id. 4.72.
- 2 Medic. in Pass., to be distinctly formed, Hp. Prog. 23; of the embryo, Arist. HA 561a17; τὰ ἐν τῷ σώματι -όμενα bodily secretions, Hp. VM 14; τὰ ἐς τὴν κοιλίην ἀ. Id. Vict. 4.89; but ἐς τοῦτο πάντα ἀπεκρίθη all illnesses determined or ended in this alone, Th. 2.49; also ᾗ τὰ περιττώματα ἀποκρίνεται are voided, Arist. PA 665b24, cf. GA 773b35.
- 3 mark by a distinctive form, distinguish, πρύμνην Hdt. 1.194; νόσημά τι ἀποκεκριμένον specific, Pl. R. 407d, cf. Arist. Mete. 369b29.
- II choose, ἕνα ὑμῶν ἀ. ἐξαίρετον Hdt. 6.130; ἀ. τοῦ πεζοῦ, τοῦ στρατοῦ, choose from . ., Hdt. 3.17, 25; δυοῖν ἀποκρίνας κακοῖν having set apart, i.e. decreed, one of two, S. OT 640.
- 2 exclude, πλήθει τῶν ψήφων Pl. Lg. 946a.
- III reject on examination, κρίνειν καὶ ἀ. ib. 751d; ἐγκρίνειν καὶ ἀ. ib. 936a; ἀ. τινὰ τῆς νίκης decide that one has lost the victory, decide it against one, Arist. Pol. 1315b18:—Med., Pl. Lg. 966d.
- IV Med., ἀποκρίνομαι, fut. -κρῐνοῦμαι, etc.: Pl. uses pf. and plpf. Pass. in med. sense, Prt. 358a, Grg. 463c, etc., but also in pass. sense (v. infr.):—give answer to, reply to question, dub.l. in Hdt. 5.49, 8.101 (elsewh. ὑποκρ-), cf. E. Ba. 1271, IA 1354; ἀ. τινί Ar. Nu. 1245, etc.: metaph., ἀ. τοῖς πράγμασιν ὡς ἐπὶ τῶν ἐρωτημάτων Arr. Epict. 2.16.2; ἀ. πρός τινα, πρὸς τὸ ἐρωτώμενον, to a questioner or question, Th. 5.42, Pl. Prt. 338d; ἀ. εἰ . . Ar. V. 964; ἀ. ὅτι . . Th. 1.90: c. acc., ἀποκρίνεσθαι τὸ ἐρωτηθέν to answer the question, Id. 3.61, cf. Pl. Cri. 49a, Hp.Ma. 287b, Arist. Metaph. 1007a9: c. acc. cogn., ἀ. οὐδὲ γρῦ Ar. Pl. 17; οὐδὲν ξυμβατικόν Th. 8.71; ἀ. ἀπόκρισιν Pl. Lg. 658c:—Pass., τοῦτό μοι ἀποκεκρίσθω let this be my answer, Id. Tht. 187b; καλῶς ἄν σοι ἀπεκέκριτο your answer would have been sufficient, Id. Grg. 453d, cf. Men. 75c, Euthd. 299d.
- 2 answer charges, defend oneself, Ar. Ach. 632; ὁ ἀποκρινόμενος the defendant, Antipho 6.18, cf. 2.4.3; ἀπεκρινάμην freq. in legal documents, PHib. 1.31.24 (iii B. C.), etc.
- 3 aor. Pass. ἀπεκρίθη, = ἀπεκρίνατο, he answered, condemned by Phryn. 86, is unknown in earlier Att., exc. in Pherecr. 51, Pl. Alc. 2.149b; but occurs in Macho ap. Ath. 8.349d, UPZ 6.30 (ii B. C.), SIG 674.61 (Narthacium, ii B. C.), IG 4.679 (Hermione, ii B. C.), Plb. 4.30.7, etc.; once in J., AJ 9.3.1, twice in Luc., Sol. 5, Demon. 26; regular in LXX (but sts. ἀπεκρινάμην in solemn language, as 3 Ki. 2.1) and prevails in NT esp. in the phrase ἀποκριθεὶς εἶπεν Ev.Matt. 3.15; ἀ. λέγει Ev.Marc. 8.20, al., cf. X. An. 2.1.22 codd.: fut. ἀποκριθήσομαι in same sense, LXX Is. 14.32, al., Ev.Matt. 25.45, Hermog. Inv. 4.6.
I en v. act.
1 c. ac. y gener. gen. separar, apartar
ἀπέκρινε τοῦ στρατοῦ ὡς πέντε μυριάδας
Ἀμμωνίους τοῦ πεζοῦ
τὴν κεφαλήν
ἀπεκρίθη ... τοῦ βαρβάρου ἔθνεος τὸ Ἑλληνικόν
• tb. c. ac. y prep. más gen.
ταῦτα ὁ θεὸς ἀπὸ τῶν ἑαυτῶν ἕκαστα γενῶν χωρὶς ἀποκρίνων
• excluir en v. pas.
δίκαιον ... τὸν περὶ τοιαῦτα ἀργὸν ... ἀποκρίνεσθαι ... τῶν καλῶν
es justo que el perezoso acerca de estas cosas sea excluido de las recompensas
• fig. distinguir, hacer diferenciado
πρύμνην ἀποκρίνοντες
(construyen las naves) distinguiendo la popa
• clasificar
τοὺς ἡμίσεις αὐτῶν πλήθει τῶν ψήφων
τὴν ὀρθὴν (ἀρχήν) χωρὶς ἀ.
νόσημα ... τι ἀποκεκριμένον
una enfermedad específicaἀποκεκριμένον ... τὸ αἴτιον
2 c. ac. rechazar tras examen
κρίνειν καὶ ἀ. τοὺς ἀξίους
• evacuar, eliminar en v. pas.
ᾗ τὰ περιττώμενα ἀποκρίνεται
por donde son evacuados los excrementosμὴ ἀποκρινόμενον
no eyaculado
3 elegir, escoger c. ac. y adj. pred.
ἕνα ὑμέων ἐξαίρετον
• c. conj. disyuntivas
δυοῖν ἀποκρίνας κακοῖν, ἢ ... ἤ ...
• en v. pas.
πρώτιστ' ἀποκρίνεται
II en v. med.-pas.
1 separarse c. gen.
πίθηκος ᾔει θηρίων ἀποκριθείς
• c. prep. y gen.
χωρὶς θηρίων ἡ δίαιτα ἀποκέκριται
viven separados de los animales
• c. suj. doble o plu., de dos guerreros que se adelantan al grueso del ejército
τώ οἱ ἀποκρινθέντε
οὐδέτεροι τελευτήσαντες ἀπεκρίθησαν
ἀήρ τε καὶ αἰθὴρ ἀποκρίνονται
οἱ καρποὶ ἀδρυνόμενοι ἀποκρίνονται
2 en medic. separarse, segregarse de humores y secreciones, Hp.Progr.23, VM 14,
γόνος
τὰ ἐς τὴν κοιλίην ἀποκρινόμενα
las secreciones gástricas
3 c. εἰς y ac. ir a parar a, concluir en
ἐς τοῦτο πάντα ἀπεκρίθη
toda (enfermedad) terminó en esto (la peste)διὰ τὸ μηδὲ Ἕλληνάς πω ... ἐς ἓν ὄνομα ἀποκεκρίσθαι
porque todavía los griegos no habían terminado por englobarse en un solo nombre
• en v. pas. ser clasificado como
ἄλλα ὁκόσα ἐς ἄργυρον ἢ ἐς χρυσὸν ἀποκέκριται
III en v. med.
1 en cont. de diálogo contestar, responder abs.
ἐς τρίτην ἡμέραν ἀποκρινέεσθαι
ἀποκρίναι' ἂν σαφῶς;
• c. dat.
ἀποκρινουμαί σοι σαφώς
τάδε ἀποκέκριταί μοι
τοῦτον τὸν τρόπον ἀποκρίνεσθαι τοῖς πράγμασιν
• c. πρός y ac.
πρὸς αὐτὸ τὸ ἐρωτώμενον ἀποκρίνεσθαι
πρὸς τοὺς ἀμφισβητοῦντας
• c. ac.
πειρῶ ἀποκρίνεσθαι τὸ ἐρωτώμενον
• c. ac. int.
ἀπόκρισιν
οὐδὲν ξυμβατικόν
τὸ παράπαν οὐδὲ γρῦ
ἀπεκρίνω δὲ τί;
• c. conj.
ἀπόκριναι σαῶς, εἰ μὴ κατέκνησας
ἀποκρινάμενοι ὅτι πέμψουσιν
• tb. en v. pas.
καί μοι τοῦτο ἀποκεκρίσθω
he aquí mi respuestaἀπεκρίθη
contestóἀποκριθεὶς ... εἶπεν
ἀποκριθεὶς ἔφη
ἀποκριθεὶς λέγει
• tb. fut.
ἀποκριθήσεται
τότε ἀποκριθήσεται αὐτοῖς λέγων
entonces les contestó diciendo
2 en cont. forenses, administrativos contestar a unos cargos, defenderse
ὁ ἀποκρινόμενος
el acusado
•
ἀπεκρινάμην
• tb. en la comedia
ἀποκρίνασθαι δεῖται
3 pagar, PMasp.169.23 (VI d.C.).
1. act. met acc., causat.
a. (af)scheiden, afzonderen:
b. kiezen, met gen.:
c. (door beslissing) uitsluiten van,
2. med.
a. antwoorden;
b. jur. antwoorden op beschuldigingen, zich verdedigen:
3. pass. intrans.
a. afgezonderd raken; zich onderscheiden:
b. uit elkaar gaan:
c. uitlopen op:
1) absondern, trennen, Hom. Il. 5.12 ἀποκρινθέντε ; ἀπεκρίθη τοῦ βαρβαρικοῦ τὸ Ἑλληνικόν Her. 1.60 ; vgl. 194 ; ἀποκέκριται δίαιτα τοῖς ἀνθρώποις χωρὶς θηρίων 4.24 ; ἐκ τοῦ πλήθους Plat. Rep. VIII.564e ; χωρὶς ἀποκρίνων Tim. 73b ; ἀποκριτέον, im Ggstz von ἐγκριτέον, Rep. III.413d ; einzeln bei Sp., αὐτοῖς αἷμα ἀποκρίνεσθαι Theophr. bei Ath. I.18c ; – auswählen, ἓν δυοῖν κακοῖν Soph. O.R. 640 ; ἕνα ὑμῶν ἐξαίρετον Her. 6.130 ; vgl. 3.25 ; weihen, Ἡλίῳ Ael. H, A. 5.39 ; von den Exkrementen, aussondern, 2.37.
2) pass., εἴς τι, sich wohin absondern, hinneigen, πάντα ἐς τοῦτο ἀπεκρίθη Thuc. 2.49, alle Krankheiten wurden zur Pest ; εἰς ἄνεμον βορέην Luc. Dea Syr. 28 ; ἀποκρίνεται εἴς τινα, es fällt auf ihn ; Thuc. εἰς ἓν ὄνομα ἀποκεκρίσθαι 1.3 ; – auseinandergehen, von streitenden Parteien, 4.72.
3) aburteilen, verwerfen, κρίνειν καὶ ἀποκρίνειν τοὺς ἀξίους Plat. Legg. VI.751d ; τινὰ τῆς νίκης, Einem den Sieg absprechen, Arist. Polit. 5.12 ; ἀποκριθήσομαι Plat. Legg. VII.820d.
4) sich verantworten, Ar. Ach. 607 ; gew. antworten ; Her. nur 5.49 u. 8.101, sonst ὑποκρίνασθαι ; aber bei den Attikern häufig, τινί τι ; πρὸς αὐτὸ τὸ ἐρωτώμενον Plat. Prot. 338d ; πρὸς ἅπαντα ἀποκρινεῖσθαι Gorg. 447c. Das perf. ist pass., καί μοι τοῦτο ἀποκεκρίσθω. Plat. Theaet. 187b ; vgl. Men. 75c, Gorg. 453d ; aber act. 468c ; ταῦτα τοῖς πολλοῖς ἀποκεκριμένοι ἂν ἦμεν Prot. 358a ; Xen. An. 2.1.15 ; ἀποκριτέον Plat. Prot. 351c. Der aor. ἀποκριθῆναι mit akt. Bdtg als v.l. Xen. An. 2.1.22, von den Atticisten verworfen, sicher bei Sp.; Plat. Alc. II, 149b ; NT z.B. Matth. 3.15, 8.3 ; vgl. Lobeck zu Phryn. 108 ; ἀποκριθήσομαι LXX.
[ἀπο- 7.]
Dual aor. pple. pass. ἀποκρινθέντε.
To separate: ἀποκρινθέντε ἐναντίω ὁρμηθήτην (separating themselves from the throng) Il. 5.12.
Strong 611
1. to separate, distinguish.
2. to choose. Mid., to answer: Mt 27:12, Mk 14:61, Lk 3:16 23:9, Jo 5:17, 19, Ac 3:12. In late Gk. the pass, also is used in this sense, and pass. forms are the more freq. in NT (M, Pr., 39, 161; MM, s.v.);
(a) in general sense: absol., Mk 12:34; c. acc. rei, Mt 22:46; c. dat. pers., Mt 12:38; seq. πρός, Ac 25:16;
(b) Hebraistically
(i) like
(ii) redundant, as in the Heb. phrase
- Ito separate, set apart, Plat.:— Pass., ἀποκρινθέντε parted from the throng, of two heroes coming forward as champions, Il.; ἀποκεκρίσθαι εἰς ἓν ὄνομα to be separated and brought under one name, Thuc.
- 2to mark by a distinctive form, distinguish, Hdt.; perf. pass. part. ἀποκεκριμένος distinct, Plat.
- IIto choose out, choose, Hdt., Plat.
- IIIMid. ἀποκρίνομαι, fut. -κρινοῦμαι: perf. -κέκριμαι both in mid. and pass. sense:— to give answer to, reply, Eur., etc.; ἀπ πρός τινα or πρός τι to reply to a questioner or question, Thuc., etc.:—c. acc., ἀποκρίνεσθαι τὸ ἐρωτηθέν to answer the question, Thuc.: so in Pass., τοῦτό μοι ἀποκεκρίσθω let this be my answer, Plat.
- 2to answer charges, defend oneself, Ar.
- 3aor1 pass. ἀπεκρίθη, ἀπεκρίνατο, he answered, first in NTest.
-
…ἦμεν τοῦ λόγου καὶ πᾶσι καταφανὲς ἦν ὅτι ὁ τοῦ δικαίου λόγος εἰς τοὐναντίον περιειστήκει, ὁ Θρασύμαχος ἀντὶ τοῦ ἀποκρίνεσθαι, εἰπέ μοι, ἔφη, ὦ Σώκρατες, τίτθη σοι ἔστιν ; τί δέ ; ἦν δʼ ἐγώ ·…
Plato, Republic
-
…γʼ ἂν εἴποι ὅτι ὁ ἰατρὸς ἥμαρτεν καὶ ὁ ἄρχων ἥμαρτεν. τοιοῦτον οὖν δή σοι καὶ ἐμὲ ὑπόλαβε νυνδὴ ἀποκρίνεσθαι · τὸ δὲ ἀκριβέστατον ἐκεῖνο τυγχάνει ὄν, τὸν ἄρχοντα, καθʼ ὅσον ἄρχων ἐστίν, μὴ ἁμαρτάνειν, μὴ…
Plato, Republic
-
…Θεμιστοκλέους εὖ ἔχει, ὃς τῷ Σεριφίῳ λοιδορουμένῳ καὶ λέγοντι ὅτι οὐ διʼ αὑτὸν ἀλλὰ διὰ τὴν πόλιν εὐδοκιμοῖ, ἀπεκρίνατο ὅτι οὔτʼ ἂν αὐτὸς Σερίφιος ὢν ὀνομαστὸς ἐγένετο οὔτʼ ἐκεῖνος Ἀθηναῖος. καὶ τοῖς δὴ μὴ πλουσίοις, χαλεπῶς δὲ…
Plato, Republic
-
…. πάνυ ἄγαμαι, ἦν δʼ ἐγώ, ὦ Θρασύμαχε, ὅτι οὐκ ἐπινεύεις μόνον καὶ ἀνανεύεις, ἀλλὰ καὶ ἀποκρίνῃ πάνυ καλῶς. σοὶ γάρ, ἔφη, χαρίζομαι. εὖ γε σὺ ποιῶν · ἀλλὰ δὴ καὶ τόδε μοι…
Plato, Republic
-
…ἐάντε μή ; ἄλλο τι οὖν, ἔφη, καὶ σὺ οὕτω ποιήσεις · ὧν ἐγὼ ἀπεῖπον, τούτων τι ἀποκρινῇ ; οὐκ ἂν θαυμάσαιμι, ἦν δʼ ἐγώ · εἴ μοι σκεψαμένῳ οὕτω δόξειεν. τί οὖν, ἔφη ,…
Plato, Republic
-
…Σωκράτει εἰσοίσομεν. πάνυ γε οἶμαι, ἦ δʼ ὅς · ἵνα Σωκράτης τὸ εἰωθὸς διαπράξηται · αὐτὸς μὲν μὴ ἀποκρίνηται, ἄλλου δʼ ἀποκρινομένου λαμβάνῃ λόγον καὶ ἐλέγχῃ. πῶς γὰρ ἄν, ἔφην ἐγώ, ὦ βέλτιστε, τὶς…
Plato, Republic
-
…αὐτοῦ ἑνὸς ὄντος. τοῦτʼ ἐστὶν ὃ ἔτι ἐπιποθῶ. ἀλλὰ ῥᾴδιον τοῦτό γʼ, ἔφη, ὦ Σώκρατες, ἀποκρίνασθαι, ὅτι ἑνὸς ὄντος τῆς ἀρετῆς μόριά ἐστιν ἃ ἐρωτᾷς. πότερον, ἔφην, ὥσπερ προσώπου τὰ μόρια μόριά…
Plato, Protagoras
-
…μὲν ἦν ἐπιθυμῶν εἰπεῖν ἵνʼ εὐδοκιμήσειεν, ἡγούμενος ἔχειν ἀπόκρισιν παγκάλην · προσεποιεῖτο δὲ φιλονικεῖν πρὸς τὸ ἐμὲ εἶναι τὸν ἀποκρινόμενον. τελευτῶν δὲ συνεχώρησεν, κἄπειτα, αὕτη δή, ἔφη, ἡ Σωκράτους σοφία · αὐτὸν μὲν μὴ ἐθέλειν…
Plato, Republic
-
…γε οἶμαι, ἦ δʼ ὅς · ἵνα Σωκράτης τὸ εἰωθὸς διαπράξηται · αὐτὸς μὲν μὴ ἀποκρίνηται, ἄλλου δʼ ἀποκρινομένου λαμβάνῃ λόγον καὶ ἐλέγχῃ. πῶς γὰρ ἄν, ἔφην ἐγώ, ὦ βέλτιστε, τὶς ἀποκρίναιτο πρῶτον μὲν μὴ…
Plato, Republic
-
…τὸ πρᾶγμα ὃ ὠνομάσατε ἄρτι, ἡ δικαιοσύνη, αὐτὸ τοῦτο δίκαιόν ἐστιν ἢ ἄδικον ; ἐγὼ μὲν ἂν αὐτῷ ἀποκριναίμην ὅτι δίκαιον · σὺ δὲ τίνʼ ἂν ψῆφον θεῖο ; τὴν αὐτὴν ἐμοὶ ἢ ἄλλην ; τὴν αὐτήν, ἔφη…
Plato, Protagoras