διάδοχος
διάδοχος, succeeding
Could not find διάδοχά in Logeion dictionaries.
διάδοχά Adjective: neuter accusative plural, Adjective: neuter nominative plural of διάδοχος
- succeeding a person in a thing:
- 1 c. dat. pers. et gen. rei, δ. Μεγαβάζῳ τῆς στρατηγίης his successor in the command, Hdt. 5.26, cf. 1.162, etc.; θνητοῖς . . διάδοχοι μοχθημάτων succeeding them in, i.e. relieving them from, toils, A. Pr. 464, cf. 1027; σοι τῶνδε διάδοχος δόμων E. Alc. 655.
- 2 c. gen. rei only, δ. τῆς Ἀστυόχου ναυαρχίας succeeding to his command, Th. 8.85; δ. τῆς κληρονομίας Isoc. 19.43; τῆς φιλοσοφίας Epicur. Fr. 217.
- 3 c. gen. pers. only, φέγγος ὕπνου δ. sleepʼs successor light, S. Ph. 867.
- 4 c. dat. pers. only, δ. Κλεάνδρῳ X. An. 7.2.5: c. dat. rei, ἔργοισι δʼ ἔργα διάδοχα E. Andr. 743; κακὸν κακῷ δ. ib. 803; quasiact., λύπη . . δ. κακῶν κακοῖς bringing a succession of evils after evils, Hec. 588; ἀγὼν . . γόων γόοις (γόων bis codd.) δ. Supp. 72 (lyr.).
- 5 abs., διάδοχοι ἐφοίτων they went to work in relays or gangs, Hdt. 7.22, cf. Th. 1.110: neut. pl. as Adv., in turn, E. Andr. 1200 (lyr.).
- 6 as Subst., οἱ Δ. the Successors of Alexander, D.S. 18.42.
- b the lowest grade of court officials at Alexandria, OGI 100.4, PAmh. 2.36.5, PRyl. 67.2 (both ii B. C.).
- c substitute, deputy, BGU 852.4 (ii A. D.), POxy. 54.7 (iii A. D.).
- d head of a school of philosophers, τῆς σχολῆς Phld. Ind.Sto. 53; δ. Στωικός IG 3.661, cf. 22.1009 (Epist. Plotinae).
- e a kind of gem, Plin. HN 37.157.
I
1 que toma el lugar de de pers.
ὅπως θνητοῖς μεγίστων διάδοχοι μοχθημάτων γένοιντο
para que en las más recias fatigas tomaran el lugar de los mortales
• que sustituye o sucede
εἰ μή τινας ἄλλους πέμψετε διαδόχους τῆς τάξιος
si no enviáis rápidamente a otros como relevoΜίνδαρος δ. τῆς Ἀστυόχου ναυαρχίας
Ἀρίσταρχος ... δ. Κλεάνδρῳ
δ. γενόμενος Μεγαβάζῳ τῆς στρατηγίης
sucedió a Megabazo en el mando de las tropas
• de abstr. que sucede en el tiempo, c. gen.
ὦ φέγγος ὕπνου δ.
τοῦ θαύματος θαῦμα δ.
κακὸν κακῷ δ.
ἀγὼν ὅδ' ἄλλος ἔρχεται γόων γόοις δ.
este canto que sigue es de lamentos, continuador de lamentos
• que sustituye
λύπη τις ἄλλη δ. κακῶν κακοῖς
otra tristeza que sustituye unas desdichas por otrasἑτέραν ἐν τῷ τεμνομένῳ διάδοχον κίνησιν γίγνεσθαι
2 de abstr. que corresponde
ἔργοισι δ' ἔργα διάδοχ' ἀντιλήψεται
recibirá el trato que corresponda a su trato
3 de pers. que hereda
παῖς δ' ἦν ἐγώ σοι τῶνδε δ. δόμων
tenías en mí un hijo heredero de este palacio
4 de cosas que es por relevos, de relevo
τριήρεες ... διάδοχοι δ' ἐφοίτων
trirremes que se relevaban periódicamente
• neutr. plu. como adv. por turno
διάδοχα ... δακρύω
en respuesta, lloro
II subst. ὁ δ.
1 jur. sucesor, heredero legal, ref. a familiares, por testamento, c. gen. de cosa o abstr.
γενέσθαι διαδόχους τῆς κληρονομίας
καὶ τέχνης καὶ γενεῆς ἡμετέρης
διαδόχους αὐτὸν κ[α]ταλελοιπέναι πάντων τῶν ἐν δόξ[ε]ι καὶ τιμεῖ αὐτῷ ὑπαρχόντων
οἱ κατὰ γένος μου διάδοχοι
ὁ δ. αὐτῆς
• biz., ref. a parientes cercanos en ausencia de testamento, frec. op. κληρονόμος y διακάτοχος PSI 176.6, Stud.Pal.20.122.9 (ambos V d.C.), PMich.Gagos 42, PMonac.14.66 (ambos VI d.C.), Iust.Nou.7.3.2, PBodl.45.30 (VII d.C.).
2 polít. y gener. sucesor en cargos o funciones οἱ διάδοχοι los sucesores de Alejandro, los diádocos
Ἱερώνυμος ὁ τὰς τῶν διαδόχων ἱστορίας γεγραφώς
διετίας δὲ πληρωθείσης, ἔλαβεν διάδοχον ὁ Φῆλιξ Πόρκιον Φῆστον
como procurador de Palestinaδ. τῆς βασιλείας
de Zeus respecto de Crono
• como depositario de la doctrina y patrimonio de las escuelas fil.
οἷς ἂν Ἕρμαρχος καταλίπῃ διαδόχοις τῆς φιλοσοφίας
διακηκόει κ[αὶ] δ. ἐγένετο τῆς Ἀντιπάτρου σχολῆς
fue discípulo y sucesor de Antípatro en la escuelaκατέλιπεν ... διάδοχον τὸν συσχολαστὴν Κράτητα
dejó como sucesor a su compañero de escuela Cratesτούτου δ. ... γέγονεν οὐδείς, ἀλλὰ διέλιπεν ἡ ἀγωγὴ ἕως αὐτὴν Πτολεμαῖος ... ἀνεκτήσατο
δ. τῶν ἀπὸ Ζήνωνος λόγων
δ. ἐν Ἀπαμείᾳ τῶν Ἐπικουρείων
• de cargos relig., c. gen. de abstr.
δ. ὁραπείας καὶ ἀρχιπροφητείας
προφητείας
στολ(ιστείας)
3 sucesor en la expr.
τῶν διαδόχων
uno de los sucesores tít. honoríf. de rango inferior en la jerarquía de la corte ptol.τῶν περὶ αὐλὴν δια[δόχων
4 suplente, sustituto temporal o provisional de diversos funcionarios:
βασιλικὸς γραμματεύς
ἐξηγητής
λογιστής
III subst., mineral. diadoquita cierta piedra preciosa, Plin.HN 37.157.
Strong 1240
a successor: Ac 24:27 (for usage in LXX and π. in sense of court official, v. Deiss., BS, 115).†
- succeeding a person in a thing:
- 1c. dat. pers. et gen. rei, δ. Μεγαβάζῳ τῆς στρατηγίης his successor in the command, Hdt.; θνητοῖς διάδοχοι μοχθημάτων succeeding them in, i. e. relieving them from, toils, Aesch.
- 2c. gen. rei only, δ. τῆς ναυαρχίας succeeding to the command, Thuc.
- 3c. gen. pers. only, φέγγος ὕπνου δ. sleepʼs successor, light, Soph.
- 4c. dat. pers. only, δ. Κλεάνδρῳ Xen.; so, κακὸν κακῷ δ. Eur.; and in a quasi-act. sense, διάδοχος κακῶν κακοῖς bringing a succession of evils after evils, Eur.
- 5absol., διάδοχοι ἐφοίτων they went to work in relays or gangs, Hdt., Thuc.: neut. pl. as adv. in succession, Eur.
-
…, μνήμην ἁπάντων, μουσομήτορʼ ἐργάνην. κἄζευξα πρῶτος ἐν ζυγοῖσι κνώδαλα ζεύγλαισι δουλεύοντα σάγμασὶν θʼ, ὅπως θνητοῖς μεγίστων διάδοχοι μοχθημάτων γένοινθʼ, ὑφʼ ἅρμα τʼ ἤγαγον φιληνίους ἵππους, ἄγαλμα τῆς ὑπερπλούτου χλιδῆς. θαλασσόπλαγκτα δʼ οὔτις ἄλλος ἀντʼ…
Aeschylus, Prometheus Bound
-
…ἕρπων δαιταλεὺς πανήμερος, κελαινόβρωτον δʼ ἧπαρ ἐκθοινήσεται. τοιοῦδε μόχθου τέρμα μή τι προσδόκα, πρὶν ἂν θεῶν τις διάδοχος τῶν σῶν πόνων φανῇ, θελήσῃ τʼ εἰς ἀναύγητον μολεῖν Ἅιδην κνεφαῖά τʼ ἀμφὶ Ταρτάρου βάθη. πρὸς ταῦτα βούλευʼ…
Aeschylus, Prometheus Bound
-
…τῷ στρατῷ, Μαγνησίην τε ὡσαύτως. μετὰ δὲ ταῦτα αὐτίκα νούσῳ τελευτᾷ. ἀποθανόντος δὲ τούτου, Ἅρπαγος κατέβη διάδοχος τῆς στρατηγίης, γένος καὶ αὐτὸς ἐὼν Μῆδος, τὸν ὁ Μήδων βασιλεὺς Ἀστυάγης ἀνόμῳ τραπέζῃ ἔδαισε, ὁ τῷ…
Herodotus, The Histories
-
…αἰτῆσαι χρήματα λαβών, παρεσκευάζετο πρὸς τὴν εἰς Συρακούσας κάθοδον ξένους τε καὶ τριήρεις. ἐν τούτῳ δὲ ἧκον οἱ διάδοχοι τῶν Συρακοσίων εἰς Μίλητον καὶ παρέλαβον τὰς ναῦς καὶ τὸ στράτευμα. ἐν Θάσῳ δὲ κατὰ τὸν καιρὸν τοῦτον στάσεως…
Xenophon, Hellenica
-
…καὶ μὴν ὅσʼ ἄνδρα χρὴ παθεῖν εὐδαίμονα πέπονθας · ἥβησας μὲν ἐν τυραννίδι, παῖς δʼ ἦν ἐγώ σοι τῶνδε διάδοχος δόμων, ὥστʼ οὐκ ἄτεκνος κατθανὼν ἄλλοις δόμον λείψειν ἔμελλες ὀρφανὸν διαρπάσαι. οὐ μὴν ἐρεῖς γέ μʼ ὡς ἀτιμάζοντα…
Euripides, Alcestis
-
…κλῆρον καταλειπέτω ἀεὶ ταύτης τῆς οἰκήσεως ἕνα μόνον κληρονόμον τῶν ἑαυτοῦ παίδων, ὃν ἂν αὐτῷ μάλιστα ᾖ φίλον, διάδοχον καὶ θεραπευτὴν θεῶν καὶ γένους καὶ πόλεως τῶν τε ζώντων καὶ ὅσους ἂν ἤδη τέλος εἰς τὸν τότε χρόνον ἔχῃ…
Plato, Laws
-
…φαυλότερον ἀλλʼ ἐπὶ τὸ βέλτιον ἴσχειν τοῦ ἐπιόντος ἀεὶ χρόνου, συννοεῖς ὅτι θνητὸς ὤν, εἰ μή τινα καταλείψει διάδοχον τοῦ ἐπανορθοῦν τε, ἐάν τι σφάλληται τὸ ζῷον ὑπὸ χρόνων, καὶ τὸ παραλειφθὲν ὑπὸ τῆς ἀσθενείας τῆς ἑαυτοῦ…
Plato, Laws
-
…ἐμβέβληκε Σωκράτης. καὶ σκόπει δὴ πότερος ἡμῶν ἀποκρινεῖται τὸ νῦν ἐρωτώμενον. ἴσως δὴ γελοῖον τὸ ἐμὲ τοῦ λόγου διάδοχον παντελῶς ὑποστάντα διὰ τὸ μὴ δύνασθαι τὸ νῦν ἐρωτηθὲν ἀποκρίνασθαι σοὶ πάλιν τοῦτο προστάττειν · γελοιότερον δʼ οἶμαι πολὺ τὸ…
Plato, Philebus
-
…τῇ ἐμαυτοῦ γνώμῃ ἀνάγκῃ δὲ τῆς σῆς παρακλήσεως ἐξαγόμενος πράξω τὰ πραξόμενα. ταῦτα εἰπὼν κελεύει Μάκρωνα, ὃς Σηιανοῦ διάδοχος ἦν, τὸν Εὔτυχον ἀγαγεῖν. καὶ ὁ μὲν οὐδὲν εἰς ἀναβολὰς παρῆν. Τιβέριος δʼ αὐτὸν ἤρετο, τί…
Flavius Josephus, Antiquities of the Jews
-
…τὰ δὲ τῶν στρατηγῶν ἄπιστα, καὶ τὸν χρόνον ἐξήκοντα τῆς τριηραρχίας καὶ τὸν πλοῦν οὐκέτʼ ὄντα οἴκαδε, οὐδὲ διάδοχον ἥκοντα ἐπὶ τὴν ναῦν, παρʼ οὗ ἄν τις ἠξίωσεν ὠφεληθῆναι. ὅσῳ γὰρ φιλοτιμούμενος ἄμεινον ἐπληρωσάμην τὴν ναῦν ἐρετῶν…
Demosthenes, Speeches