διαλοιδορέομαι
διαλοιδορέομαι, to rail furiously at
Could not find διαλοιδορηθεὶς in Logeion dictionaries.
διαλοιδορηθεὶς aorist passive participle masculine nominative singular, aorist passive participle masculine vocative singular of διαλοιδορέομαι
- rail furiously at, τινί Hdt. 2.121.δʹ; ἀπειλήσας καὶ διαλοιδορηθείς D. 21.86.—Act. only in late authors, v.l. in Lib. Decl. 40.11.
insultar, injuriar c. dat.
τὸν δὲ διαλοιδορέεσθαι πᾶσι ὀργὴν προσποιεύμενον
σῦς καὶ κύων ἀλλήλαις διελοιδοροῦντο
ἐπῆλθεν κἀμ[οὶ κ]αὶ [ἐ]ξύβρισεν καὶ διελοιδορήσατό μοι
αὐτόν
τοὺς ... λέγοντας
ἀπειλήσας καὶ διαλοιδορηθείς
- Dep. to rail furiously at, τινι Hdt.; διαλοιδορηθείς Dem.