διαπτύω
διαπτύω, to spit upon
Could not find διαπτυόντων in Logeion dictionaries.
διαπτυόντων present active participle masculine genitive plural, present active participle neuter genitive plural, present active imperative 3rd plural of διαπτύω
- spit upon, τινός Ael. NA 4.22: abs., Gal. 13.46: metaph., c. acc., ὁ σεμνὸς ἀνὴρ καὶ διαπτύων τοὺς ἄλλους D. 18.258, cf. Lib. Or. 57.53, al.; of food, Plu. Virt. et vit. 2.101c; δ. τὸν χαλινόν, Lat. frenum respuere, Philostr. Im. 2.5:—Pass., D.Chr. 38.38.
1 escupir c. ac.
οὐδὲ διαπτύων θανατηφόρον ἰὸν ὀδόντων
• de un caballo espumajear
τὸν χαλινόν
• c. gen. escupir a
αὐτῆς
• abs. esputar Gal.13.46
• echar, arrojar de la boca, e.d. rechazar
τῶν βρωμάτων τὰ καθαρειότατα
δ. ᾠὰ καὶ ἀμύλια καὶ σητάνειον ἄρτον
2 fig. escupir a, despreciar c. ac.
ὁ σεμνὸς ἀνὴρ καὶ διαπτύων τοὺς ἄλλους
διαπτύων τοὺς λόγους
διαπτύειν ὃν ἡμεῖς ... περιφέρομεν
τερπνὸν ἅπαν δ.
• en v. pas. ser objeto de desprecio
τὰ γὰρ τοιαῦτα ... διαπτύεται
• burlarse c. ac.
οἰόμενοι ὅτι διαπτύοι αὐτόν
κατεφρόνησεν εὐθὺς καὶ διέπτυσεν
- to spit upon, τινά Dem.